//////

Archive for Marzec, 2010

Inną ich cechą jest możność ugięcia przez odbicie; na przykład fale radiowe odbijają się od jonosfery i mogą dzięki temu okrążać krzywiznę Ziemi. Fale o wyższych częstotliwościach, jak te, któ­rych  wymaga telewizja, nie zachowują się tak dogodnie. Ich zasięg ograniczony jest linią horyzontu, chyba że do zmiany ich kierunku użyje się specjalnie satelitów komunikacyjnych. Jednakże wszystkie te  fale przenoszą się z tą samą prędkością światła: mniej więcej 136 300 mil na sekundę.Zauważmy, jakie to ma zastosowanie w radarze, urządzeniu, w którym fale radiowe służą do lokalizacji odległych przedmiotów.

Krótkotrwały impuls promieniowania odbity od celu podaje informację o  kierunku i oddaleniu, w jakim się ten cel znajduje. Kierunek to sprawa prosta: jest to najzwyczajniej kierunek, w którym wysłano sygnał. Odległość mie­rzy się wnioskując z odstępu czasu między chwilą im­pulsu i chwilą odbioru echa. Ponieważ wiadomo, że fale radiowe przenoszą się z prędkością światła, mno­żąc przez nią ten odstęp czasu i dzieląc wynik przez dwa (połowa drogi tam i z powrotem) lokalizuje się cel, nadawane zaś w dalszym ciągu sygnały pozwalają, odbijając się, ustalić prędkość „zwierzyny”.