//////

Archive for Lipiec, 2010

Promieniotwórczy „bliźniak” tak samo jak prosty węgiel łączy się z tlenem w dwutlenek węg­la, który jest wchłaniany przez rośliny zatrzymujące węgiel w tkankach. Podobnie też zatrzymują w swych tkankach węgiel zwierzęta roślinożerne (jedec. atom radioaktywny przypada na milion milionów niepro- mieniotwórczych). Po śmierci rośliny czy zwierzęcia węgiel w ich szczątkach promieniuje nadal, wszakże rachunek wskazuje, że po mniej więcej 5760 latach połowa radioaktywnego węgla ulegnie rozpadowi promieniowanie materiału będzie o połowę słabsze niż na początku.

Stąd wniosek, że po około 11 520 la­tach zostanie tylko jedna czwarta radioaktywności pierwotnej, i w ten sposób promieniowanie, które co 5760 lat stale będzie się zmniejszać o połowę, stanie się w końcu niewykrywalne. Mierząc więc radio­aktywność próbek węgla z drzewa,’ mięsa, węgla drzewnego, skóry, rogu i innych szczątków roślinnych lub zwierzęcych — można ocenić, ile lat upłynęło od czasu, gdy na początku węgiel ten został wychwyco­ny z atmosfery.Stosując metodę datowania radioaktywnością spala się najpierw na dwutlenek węgla próbkę materiału zawierającą mniej więcej uncję C, następnie zaś re­dukuje się dwutlenek do węgla elementarnego w po­staci sadzy.