//////

Archive for Kwiecień, 2013

Współczesne dyskusje wokół kosmologii i struktury materii nie są bez związku z koncepcjami Anaksago­rasa, toteż warto się z tymi ostatnimi zapoznać bli­żej. Anaksagoras uważał, iż powinien zdać sprawę nie tylko w ogóle ze zmienności i zarazem z wiecznego ! trwania materii, lecz również i w szczególności z wy­łaniania się nieskończonej rozmaitości rzeczy z każdej rzeczy dowolnej, na przykład z płonącej kłody. Anaksagoras rozumował, że aby w rzeczy skończonej istnieć mogła nieskończona rozmaitość trwałych całostek, trzeba koniecznie, by całostki te były nieskoń­czenie małych rozmiarów, ponieważ nieskończoną liczbę całostek w skończonej objętości .

Już przeto wtedy, przed 2500 lat, Anaksagoras posługiwał się tei minem „nieskończenie mały” dokładnie w tym sa­mym sensie, w jakim wszedł on w użycie w XVII wieku, mianowicie jako oznaczający wielkość miary większej niż zero, ale mniejszej niż każda dowolnie mała liczba.Anaksagoras, o ile wiadomo, pierwszy też uświa­domił sobie, że nie wystarcza określenie charakteru składników materialnych tworzących wszechświat, lecz że trzeba nadto umieć wytłumaczyć ruch i zmien­ność, którym podlega materia. Inaczej niż inni znani filozofowie greccy, Anaksagoras nie twierdził, że ma­teria zachowuje się w taki właśnie sposób, bo takie zachowanie leży w jej naturze. Starał się znaleźć jednolitą zasadę, która by zdawała sprawę z zacho­wania każdej w ogóle cząstki wszechświata przez ca­łą wieczność.