//////

Archive for Lipiec, 2013

Kapłani na tej podstawie po­trafili przepowiadać rok, dzień, godzinę i chwilę za­ćmienia Słońca. Był to znaczący fakt naukowy, który ktoś mógłby nazwać „czystą” wiedzą, ponieważ nie miał żadnych oczywistych zastosowań prak­tycznych. Wiedza taka — dla przykładu — nie mówi ludziom, kiedy czas siadać do stołu lub pora siać. Nie­mniej, dała ona kapłanom pozorną moc wieszczą.Obok pomiaru czasu rozwijał się pomiar gruntu. Wylewy rzek znosiły naturalne znaki oddzielające grunt jednego oracza od gruntu drugiego; toteż trze­ba było obmyślić metodę, która pozwalałaby odtwa­rzać granice przed każdym siewem. Dało to początek geometrii praktycznej. Egipcjanie wynaleźli metodę określania kąta prostego: robiło się na sznurze cztery supły oddalone kolejno od siebie o 3, 4 i 5 łokci (jednostka długości od końca czyjegoś środkowego pal­ca do łokcia) i kołkami wbitymi w węzły napinało się sznur na ziemi w domknięty obwód.

Z takich świet­nych pomysłów praktycznych Grecy wyprowadzili potem swoje logiczne systemy geometrii, acz druki chiń­skie z około roku 1000 przed naszą erą dowodzą, że na wschodzie znano już wtedy słynne twierdzenie, k ore tradycja wiąże z osobą Pitagorasa (że kwadrat przeciwprostokątnej równy jest sumie kwadratów przypro-stokątnych). Tabliczki gliniane z wykopalisk w Tell el Harmel opodal Bagdadu wykazują, że znaczną część z tego, co zawierają Elementy Eukli­desa, znano już o 2000 lat wcześniej.Podobnie rachowanie było także Sprawą kolejnych udogodnien: liczono na palcach (system dziesiętny), karbowano na kiju, dodawano kamyki, nawlekano ka­myki jak paciorki i — wreszcie — rozpinano sznurki z paciorkami w ramie, tworząc abakus, pierwowzór iiczyała — komputera naszych przodków. Babilończycy na długo przed Grekami mieli wymyślny sy­stem numeryczny.