//////

Archive for Październik, 2013

W sposób sztuczny wprawdzie i nie- bezpośredni (za pośrednictwem ekranu monitora), jednakże skutecznie, kontakt ów zadzierzgnąć pozwala komputer.Weryfikacja wewnętrzna hipotezy roboczej, dokonująca się na drodze sprawdzania jej logicznej poprawności, zgodności treściowej z problemem badawczym oraz ze stanem wiedzy na dany temat, poprzedza kolejne eta­py badania naukowego, zwane stadiami: przygotowania weryfikacji ze­wnętrznej  a następnie empirycznego sprawdzenia hipotezy, tj. jej wery­fikacji na drodze konfrontacji z faktami.Szczególnie atrakcyjna dla badacza byłaby możliwość modelowania analizowanych zjawisk (procesów) i symulowania ich przebiegu. Z for­malnego punktu widzenia niektóre procesy poddają się symulacji nawet na prostym komputerze typu PC.

Dla powszechnej eksploatacji są one zbyt kosztowne, a decyduje o tym zastosowanie najbardziej zaawansowanych technologii i jednostkowa produkcja. Z reguły superkomputery są wypo­sażone w unikatowe systemy operacyjne i oprogramowanie narzędziowe. Na przykład znajdujący się w Polsce (zainstalowany w Poznaniu) CRAY Y-MP jest średniowydajnym komputerem o architekturze wektorowej, tj. przystosowanym do rozwiązywania układów równań, wymagających dzia­łań arytmetycznych na dużych macierzach liczb zmiennoprzecinkowych. Przykładowo taką strukturę posiadają problemy optymalizacji, progno­zowanie pogody, modelowanie zjawisk aerodynamicznych i hydromechanicznych.

Obok modelowania, superkomputery wykorzystuje się do komputerowej emulacji rozumowań dedukcyjnych (identyfikacja skutków na podstawie przyczyn) i redukcyjnych (identyfikacja przyczyn na podstawie rozpozna­walnych symptomów hipotetycznych skutków). Do tych zastosowań bu­dowane są superkomputery o specjalnej architekturze, opartej na koncep­cji sieci neuronowych (wielka liczba procesorów, liczonych nawet w tysiącach sztuk, mniej lub bardziej skomplikowanych pod względem funkcjonalnym, zdolnych do kooperacji, polegającej na dynamicznym two­rzeniu struktur logicznych, replikujących strukturę logiczną roz­wiązywanych problemów). Dodajmy, że 80-90% problemów roz­wiązywanych przez ludzi w życiu codziennym ma redukcyjny charakter.Powyższe uwagi wskazują, że wymieniane najczęściej w publikacjach przedmiotowych: diagnoza, analiza statystyczna, opis i prezentacja wyni­ków nie są jedynymi zakresami możliwych zastosowań komputera w pra­cy badawczej.

Żaden inny środek dydaktyczny nie jest tak wielofunkcyj­ny jak komputer. Natomiast wśród wymienionych – najciekawsza perspek­tywicznie wydaje się diagnoza. Nie ta jednak, która sprowadza się do prostego wypełniania kwestionariuszy testów przez ucznia przy użyciu komputera (papier jest powszechniejszy i tańszy), choć i ona w szczegól­nych okolicznościach okazuje się przydatna. Pisze o tym J. Morbitzer^ wskazując, że system kontroli wiedzy studentów, poddany weryfikacji empirycznej w WSP w Krakowie, uzyskał pozytywne opinie studentów i nauczycieli. Trudno również nie dostrzec znaczenia medycznego diagno­styki komputerowej. Jeśli uznamy, że rację mają S. Dunn i V. Morgan,traktując komputery jako jeden z trzech składników (obok mikroelektro­niki i telekomunikacji) nowej, rozwijającej się konwergencyjnie (zbieżnie) technologii, to wziąć pod uwagę musimy również liczny sprzęt, służący sterowaniu i kontroli (urządzenia diagnostyczne, protezy, roboty itd.).