//////

Archive for Listopad, 2013

Ponieważ uwa­żał świat za płaską bryłę, wydawało mu się, że musi ją od spodu podpierać powietrze. Anaksagoras wie­dział, że powietrze wywiera ciśnienie, na przykład w porywach wiatru, i wydedukował z tego, że choć po­wietrze wydaje się niesubstancjalne, to jednak stawi opói dużemu naciskowi. Anaksagoras zademonstro­wał to publicznie nadmuchując bukłak na wino i do­tąd skręcając szczelnie jego szyjkę, dopóki ścieśnio­ne powietrze nie naprężyło skóry tak, że stała się dość sztywna i twarda, by móc udźwignąć znaczne ciężary. Przeprowadzał też Anaksagoras publicznie inne eksperymenty, na przykład z klepsydrą (zega­rem wodnym), czyli pojemnikiem z wydrążonymi w denku dziurkami, od góry zaś zamykanym zatyczką .

Dopóki klepsydra była zakorkowana, woda nie mo­gła wyciekać, kiedy zaś odmykało się górny otwór, spływała kroplami, co służyło za miarę odstępów cza­su. Anaksagoras zatkał zegar wypełniony powietrzem, zanurzył go w wodzie i pokazał, iż woda nie wchodzi’ dziurkami w denku, co wyjaśnił (tak samo jak współ­cześni fizycy) tym, że ciśnienie powietrza w pojemni­ku nie wpuszcza wody. Anaksagoras wywnioskował też; że w powietrzu woda ścieka natychmiast po wy­jęciu zatyczki, ponieważ powietrze wchodzi dołem do pojemnika i przepływa wzdłuż ścianek w górę, ro­biąc miejsce wyciekającej wodzie.




PC
Polecane