//////

Archive for Luty, 2015

Otóż w zależności od zamysłu metodycznego nauczyciela, służyć one mogą zainteresowaniu ucznia tematem, uzyskaniu wiadomości (przez ukazywa­nie zjawisk, niedostępnych uczniom w zwykłych warunkach) lub ich po­głębieniu. Stąd tak ważne jest podjęcie przez nauczyciela stosownych de­cyzji co do celu, metody i zakresu wykorzystania programu. Wyniki badań T. Kautza,nad technikami komputerowymi w procesie nauczania (pod kątem intensywności pól ich zastosowania) wskazują, że w bardziej zaawansowanych technicznie placówkach, pedagodzy stosują komputery do projektowania graficznych materiałów dydaktycznych, two­rzenia konspektów lekcji, przygotowywania demonstracji treści kształce­nia (w postaci tekstu i prostych rysunków) oraz animacji zjawisk i proce­sów fizycznych (chemicznych, biologicznych itd.).

Pomimo, iż trudno spodziewać się od nauczyciela samodzielnego kon­struowania programów animacyjnych, symulacyjnych, czy testujących wiedzę uczniów (tworzą je zazwyczaj wyspecjalizowane zespoły progra­mistów), to jednak nie budzą już zdziwienia powstające licznie i udostęp­niane drogą osobowej wymiany, lub za pomocą tzw. systemu Shareware — proste, acz użyteczne, edukacyjne programy autorskie. Ponadto, coraz powszechniej wykorzystywane są przez nauczycieli programy edytorskie  MS Word, Word Perfect (wymieniając jedynie najpopularniejsze) i gra­ficzne (zwłaszcza CorelDraw).Wszelkie czynności przygotowawcze i projektujące podejmowane są przez nauczyciela świadomie, dla efektywnej realizacji procesu dydaktycz­nego. Niezależnie od przyjętej strategii kształcenia, tj. asocjacyjnej, pro­blemowej, eksponującej czy operacyjnej, komputer może okazać się urzą­dzeniem pomocnym.