//////

Archive for Czerwiec, 2015

Pojęcie „środki dydaktyczne” obejmuje swym zakresem znaczeniowym zarówno materiał, jak i urządzenie służące jego prezentacji. Odrębne ce­chy materiału i urządzenia wskazują na potrzebę ich uwzględnienia, jako odrębnych kategorii systematyzacji. Materiały poddają się dalszej segre­gacji na naturalne i sztuczne. Urządzenia natomiast (jako sztucznie wytwo­rzone przez człowieka) można dalej dzielić na jednokierunkowe (strumie­niowe) i wielokierunkowe (dialogowe), wpisując do ostatniego podzbioru komputer. Argumentem przemawiającym za taką systematyzacją jest nie tylko praktyczna potrzeba umieszczenia komputera w katalogu środków dydaktycznych, ale także niezgoda na określanie jego miejsca w procesie kształcenia, jako środka proces ten automatyzującego.

Racjonalne wprowadzenie komputera do procesu nauczania-uczenia się, musi być poprzedzone analizą wszystkich składników rzeczywistości dy­daktycznej. Dopiero ona pozwoli określić edukacyjną przydatność kom- [ putera i dokonać dalszej, bardziej precyzyjnej systematyzacji, respektują­cej cechy szczególne nowego środka dydaktycznego, f   Udział poszczególnych środków w stymulowaniu procesu kształcenia nie polega w żadnym przypadku jedynie   na ich obecności w sali dydaktycznej. O wynikach nauczania decyduje   nie środek, lecz człowiek stosujący go w procesie dydaktycznym, tj. nauczyciel, świadomy wartości (wad i zalet) środka i kryteriów metodycznych jego użycia oraz uczeń zen ko­rzystający w procesie kształcenia czy samokształcenia.