//////
Cytat dnia

Pomyśleć tylko, że kiedyś byliśmy tylko kilkoma papierowymi i obiektywnymi dokumentami: aktem urodzenia, prawem jazdy, aktem małżeństwa, aktem zgonu. Teraz jesteśmy w tysiącach miejsc: rozbieżni, ale kompletni, efemeryczni, ale stali, cyfrowi, ale prawdziwi. Ta ogromna skarbnica informacji gdzieś tam jest. Boże, posiadanie sekretów jest teraz chyba niemożliwe. Gdybyśmy urodzili się czterdzieści lat później, staruszku nie bylibyśmy tacy anonimowi, nie mam co do tego wątpliwości.

— T.R. Richmond
Mapa strony

Archive for Sierpień, 2015

Z drugiej strony, komputer może w określonych sytuacjach dydaktycz­nych lub/i przy odpowiedniej konfiguracji sprzętu, być środkiem wzroko­wym lub wzrokowo-słuchowym. Jest jednak także urządzeniem reagują­cym na dotyk (klawiatura, pióro świetlne, joystick, mysz, trackball, ekran monitora itd.) lub głos. Stąd też stosowanie wobec komputera kryterium bodźców sensorycznych nie jest wystarczające dla dokonania spójnej lo­gicznie systematyzacji.Komputer jest wreszcie środkiem technicznym, różnym od projektora filmowego czy odbiorników RTV, ze względu na swój dialogowy charak­ter. O ile przekaz filmowy, telewizyjny, a nawet prasowy jest strumieniem informacji, docierającym do grupowego, a nie indywidualnego adresata, o tyle użytkownik komputera decyduje o typie, zakresie i czasie dostępu do pożądanej informacji. Uczestniczy także na „żywo w jej przetwarza­niu. Właśnie te cechy komputera zasługują na szczególną uwagę.

Istniały przed komputerem urządzenia, służące rejestracji informacji słownej, dźwiękowej i obrazowej. Istniały także urządzenia techniczne, pozwalające przetwarzać informacje (np. wielośladowy magnetofon). Skon­struowano wreszcie techniczne środki przekazu informacji na odległość oraz służące jej bezpośredniej prezentacji^Ńie było jednak do czasu wynale­zienia komputera środków technicznych, umożliwiających łączne przetwa­rzanie pisma (druku), dźwięku i obrazu oraz ich rejestrację i przekazywanie zarazem. Nadto, komputer w przeciwieństwie do dawnych, masowych środków rozprzestrzeniania, tj. książki, gazety, telewizji itd., uczynił real­ną – indywidualną adresowalność informacji.29 Równocześnie, jak słusz­nie zauważył W. M. Turski,komputer wzbogacił, charakterystyczną dla języka, dźwiękową, szeregowo-anaiityczną komunikację o obraz, czyniąc pierwszy krok w kierunku (fizjologicznie dostępnych człowiekowi) rów­noległych i niesekwencyjnych sposobów postrzegania, myślenia i wymia­ny informacji.

Stąd też uprawnione jest twierdzenie, że komputer jest pierw­szym interakcyjnym narzędziem przetwarzania informacji, wzbogacającym typowy dla człowieka sposób jej przekazywania i umożliwiającym indywidualną jej adresowalność. To wraz z wielofunkcyjnością różni kom­puter od projektora filmowego i odbiorników RTV, nie znajduje jednak wyrazu w tradycyjnych klasyfikacjach środków dydaktycznych. Trudności ze znalezieniem miejsca komputera w katalogu środków dydaktycznych mają także swe źródło w zmiennych możliwościach dzia­łania komputera, zależnych od jego typu, konfiguracji sprzętowej i opro­gramowania, a także dynamiki technicznego rozwoju komputerów i urzą­dzeń peryferyjnych.