//////

Archive for Październik, 2015

Nie można przecież zaprzeczyć temu, że maszyny uczące, repetycyjne, egzaminacyjne, treningowe i komputery (umieszczone w gru­pie urządzeń automatyzujących proces kształcenia) również oddziałują sen- sorycznie. Z drugiej zaś strony telewizja, bez względu na to czy progra­mowa, czy w obwodzie zamkniętym, nie może być traktowana jedynie jako techniczny środek wzrokowo-słuchowy, przy równoczesnym niedostrze­ganiu, że także ona automatyzuje nauczanie (jeśli systematyzacja zawiera taką kategorię).Prawdą jest, że E. Berezowskiemu udało się pokonać ujawniane wcze­śniej problemy ze znalezieniem innego niż sumaryczne kryterium klasy­fikacyjnego. Jednakże, choć do urządzeń automatyzujących nauczanie nie zalicza się już: podręczników i tekstów programowanych, szablonów, wzorników, kart perforowanych i maszyn dydaktycznych, a dla urządzeń fonicznych, sygnalizacyjnych, laboratoriów językowych itd. tworzy się ;       grupę tzw. urządzeń specjalnych, to problem znalezienia precyzyjnego i    kryterium różnicującego pozostaje otwarty

Również wprowadzenie dodatkowych kategorii środków „tradycyjnych i „nowoczesnych” ma ograniczoną wartość utylitarną, z racji relatywizmu czasowego kryterium podziału.J. Bogusz do środków automatyzujących proces uczenia się zalicza również te środki, które ze względu na specyfikę kształcenia wojskowego są dla niej charakterystyczne. Wśród nich wymienia m. in. bazy garnizo­nowe i poligonowe, place z rejonem ćwiczeń, strzelnice, środki ogniowe itp.Aczkolwiek środki dydaktyczne stanowią składnik środowiska ma­terialnego procesu nauczania-uczenia się, będąc zbiorem przedmiotów pośredniczących w procesie kształcenia, a niekiedy wręcz umożliwiają­cych jego przebieg, to rozszerzenie ich zakresu znaczeniowego o tereny, na których odbywają się zajęcia dydaktyczne jest zabiegiem niestosownym, ponieważ wprowadza zamęt słownikowy.