//////

Archive for Luty, 2016

Rzeczywistego doznania wartości, a nie jedynie poznania z nazwy i opisu opinii czy zachowań z nimi zwią­zanych.I przykład ostatni:Tryb graficznej komunikacji użytkownika z komputerem, zapewniają­cej każdorazową reakcję urządzenia (programu) zwie się trybem dialogo­wym, a sposób komunikacji człowieka z komputerem – dialogiem.Nie przecząc temu, że jest to dialog w istocie, warto odwołać się do słów St. Rucińskiego, by uzmysłowić sobie jakościową różnicę między wspomnianym znaczeniem słowa a rzeczywistym dialogiem wychowaw­cy i ucznia: „ … ukazuje się wartość samego dialogu jako wartość posze­rzonego istnienia i wartość więzi z drugim człowiekiem, wartość zaufania wzajemnego, wartość dostrzegania drugiego i bycia dostrzeganym, akcep­towania i bycia akceptowanym itd.

Stosunek wielu nauczycieli do komputera przypomina nieco starą przy­powieść o sześciu ślepcach, którzy dotykając słonia w różnych miejscach wierzy/i, że mają do czynienia z liną, kocem, włócznią, wężem, drzewem i ścianą.    Komputer może być naukowym laboratorium, urządzeniem mstruktażowym, środkiem wspomagającym: zarządzanie, administrowanie czy te­stowanie, bądź wreszcie maszyną do pisania lub liczenia. Wielość funkcji, które komputer może pełnić wynika z tej prostej przyczyny, iż urządzenie to z istoty swej jest wykonawcą zaprogramowanych działań na informacji(słownej, cyfrowej, dźwiękowej, obrazowej itd.). ;Celowo użyłem tu sformułowania „urządzeniem instruktażowym , tj. przekazującym informacje, udzielającym wskazówek, objaśniającym.

Pe­dagodzy, zajmujący się technologią kształcenia, me wahaliby się zapewne przed określeniem wspomnianej funkcji mianem „indywidualnego nauczy­ciela”, jak czyni to np. Taylor,’ wyróżniający funkcję tutora obok uczącego się i narzędzia (tutor, tool, tutee).Sformułowanie „urządzenie instruktażowe”, wynika z przekonania au­tora mniejszego opracowania, że rola nauczyc.ela w procesie uczenia się, nie ogranicza się jedynie do poprawnego przekazu treści k – troli i korekty wiedzy uczniów. Po drugie ma swe zrodło w konstatacji faktu że każdy program ma swego twórcę, zakres wiedzy, skąd czerpie użyteczne dla programu treści oraz dydaktyczną metodę nauczania, która leży U podstaw wybranej prezentacji treści. Wprawdzie słuszne jest twier­dzenie że dla bezpośredniego użytkownika komputera, pomysłodawca programu oraz jego metoda są „ukryte”.

W tym też znaczeniu można mówić 0   spełnianiu przez komputer funkcji „indywidualnego nauczyciela”. Jed­nakże pamiętać przy tym należy o ograniczeniach z takiego sformułowa­nia wynikających.Trudności z określeniem właściwego miejsca komputera w katalogu środków dydaktycznych, mają swe źródło w nieadekwatności tradycyjnych podziałów, wynikającej z przyjmowania kryteriów, których moc różnico­wania nie jest wystarczająca dla wykazania cech szczególnych komputera w porównaniu z innymi środkami dydaktycznymi.Zamęt słownikowy rodzi nie tylko trudności w poprawnym merytorycz­nie zakwalifikowaniu komputera do katalogu środków dydaktycznych, lecz powoduje również błędne widzenie roli komputera w procesie kształcenia  szerzej edukacji. Stan ten zmusza do dokonania ponownej analizy uzna­nych powszechnie klasyfikacji środków dydaktycznych.

Wreszcie dokonano analizy po­trzeb, konieczności i korzyści zarazem, płynących z zastosowania środ­ków dydaktycznych w świetle istniejących teorii dydaktycznych. Zwrócenie uwagi na osobowość ucznia i związane z tym przechodzenie od przedmio­towego do podmiotowego jego traktowania, spowodowało podjęcie przez Wł. P. Zaczyńskiego złożonej problematyki roli przeżyć emocjonalnych i metodycznych implikacji stosowania środków dydaktycznych w aspek­cie teorii wielostronnego kształcenia W. Okonia.Obecnie uważa się, że przedmioty oddziałujące sensoryczme na wzrok, słuch i dotyk, a ułatwiające uczniom bezpośrednie lub pośrednie poznanie rzeczywistości, są nieodzownym składnikiem procesu dydaktyczno-wycho­wawczego.”? Przedmioty te, czy to naturalne, czy ich zastępniki słowne, symboliczne lub modelowe, zwykło się nazywać środkami dydaktyczny­mi. Należy do nich także komputer.