//////

Archive for Marzec, 2016

W tym też znaczeniu można mówić 0   spełnianiu przez komputer funkcji „indywidualnego nauczyciela”. Jed­nakże pamiętać przy tym należy o ograniczeniach z takiego sformułowa­nia wynikających.Trudności z określeniem właściwego miejsca komputera w katalogu środków dydaktycznych, mają swe źródło w nieadekwatności tradycyjnych podziałów, wynikającej z przyjmowania kryteriów, których moc różnico­wania nie jest wystarczająca dla wykazania cech szczególnych komputera w porównaniu z innymi środkami dydaktycznymi.Zamęt słownikowy rodzi nie tylko trudności w poprawnym merytorycz­nie zakwalifikowaniu komputera do katalogu środków dydaktycznych, lecz powoduje również błędne widzenie roli komputera w procesie kształcenia  szerzej edukacji. Stan ten zmusza do dokonania ponownej analizy uzna­nych powszechnie klasyfikacji środków dydaktycznych.

Wreszcie dokonano analizy po­trzeb, konieczności i korzyści zarazem, płynących z zastosowania środ­ków dydaktycznych w świetle istniejących teorii dydaktycznych. Zwrócenie uwagi na osobowość ucznia i związane z tym przechodzenie od przedmio­towego do podmiotowego jego traktowania, spowodowało podjęcie przez Wł. P. Zaczyńskiego złożonej problematyki roli przeżyć emocjonalnych i metodycznych implikacji stosowania środków dydaktycznych w aspek­cie teorii wielostronnego kształcenia W. Okonia.Obecnie uważa się, że przedmioty oddziałujące sensoryczme na wzrok, słuch i dotyk, a ułatwiające uczniom bezpośrednie lub pośrednie poznanie rzeczywistości, są nieodzownym składnikiem procesu dydaktyczno-wycho­wawczego.”? Przedmioty te, czy to naturalne, czy ich zastępniki słowne, symboliczne lub modelowe, zwykło się nazywać środkami dydaktyczny­mi. Należy do nich także komputer.

Krótki okres telewizji lotniczej jest wprawdzie interesującym epizo­dem w dążeniach do konstrukcji systemu satelitarnego telewizji, jednakże nie dowodzi słuszności twierdzenia o stopniowym zastępowaniu nauczy­ciela przez środki techniczne. Dotychczasowe niepowodzenia maksy- malistycznej koncepcji technologii kształcenia, potwierdzają słuszność sta­nowiska Wł. P. Zaczyńskiegow tej kwestii, upatrującego ich źródeł w braku respektowania swoistych, humanistycznych cech procesu naucza­nia-uczenia się.  W literaturze pedagogicznej spotkać można wiele klasyfikacji srodkow dydaktycznych. I tak np. wyodrębnia się środki proste i złożone, przyjmując za kryterium podziału stopień ich skomplikowania. Do pierwszych zali­cza się m. in. okazy naturalne i spreparowane, modele, obrazy, mapy i wy­kresy. Do drugich – sprzęt mechaniczny i elektryczny, tj. projektory filmowe, odbiorniki TV, urządzenia automatyzujące proces dydaktyczny,itd.




PC
Polecane