W ISTNIEJĄCEJ SYTUACJI

W istniejącej sytuacji poszukiwanie kryterium podzia- hi, opartego na poszczególnych bodźcach sensorycznych, które mogłoby z powodzeniem zostać zastosowane wobec komputera w celu wpisania go w tradycyjną klasyfikację, skazane być musi z góry na niepowodzenie. Chyba, że środki podzielimy na jednobodźcowe (wzrokowe, słuchowe), dwubodźcowe (wzrokowo-słuchowe) i wielosensoryczne. Rozwiązanie zapewnia zgodność logiczną z tradycyjnymi systematyzacjami i co wię­cej jest wyjątkowo proste. Nie jest jednak wygodne dla opisu zakresów edukacyjnych zastosowań komputera, a to ponieważ uwzględnia tylko jed­ną, nie najważniejszą cechę charakterystyczną. Refleksja nad miejscem komputera w katalogu środków dydaktycznych ujawnia, że tradycyjne klasyfikacje nie odpowiadają rygorystycznym wy­maganiom rozłączności i pomimo swej dotychczasowej użyteczności dla podejmowanych przez myśl pedagogiczną dociekań nad rolą poszczegól­nych środków w procesie kształcenia, nie pozwalają na takie wpisanie do nich komputera, które ujawniłoby cechy charakterystyczne tego środ­ka i jego dydaktyczną przydatność.

Cześć, tutaj Niki, ze mną poznasz tajniki techniki! Na moim blogu możesz poczytać o rzeczach ściśle związanych z techniką. Jest to moje hobby, którym zajmuję się w wolnym czasie. Zapraszam!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)